Nuk kishte ndodhur asnjëherë në Shqipëri, që në luftën politike mes partive të përmendej vdekja e liderit kundërshtar me një lehtësi kaq shkatërruese.
Përballja politike në 28 vite ka qënë gjithnjë shumë e ashpër. Madje ka pasur dhe përzierje të partive me rovoltën e armatosur siç ka ndodhur në mars 1997 apo dhe tentativa për grusht shteti në shtator të vitit 1998, si dhe thirrje për rrëmbim armësh apo kryengritje të armatosur që bën rëndom Berisha sa herë ndjehet ngushtë.
Por që të arrihet deri aty sa publikisht të deklarohet se lideri i një partie politike është shumë i sëmurë dhe i kanë mbetur vetëm pak javë jetë, vetëm dy ditë më parë e kemi dëgjuar.
Për të qënë më konkretë, ajo që mund të themi është se Monika Kryemadhi, kryetare e LSI, me zë e figurë dhe përballë gjithë publikut shqiptar ka deklaruar se Edi Rama, kryeministër i vendit dhe kryetar i PS ka dhe disa ditë jetë.
Nuk po përmendim këtu deklaratën e plotë me izotope dhe substanca alkaline dhe sintetike, të cilat rëndojnë mendjen e lexuesit, i cili në shumicë zor se ia di kuptimin, madje as vetë kryetarja e LSI nuk e di çfarë ka lexuar.
Shqiptarët kanë mbajtur në memorien e tyre deklaratën skandaloze të Kryemadhit, e cila thotë se kryeministri Rama ka vetëm pak ditë jetë. Nje lajm teresisht i rreme dhe i hedhur ne media thjeshte dhe vetem per perfitim politik.
Çdokush me mendje të ekuilibruar dhe të orientuar kah njerzillëku, qoftë dhe në politikë, këtë deklaratë të kryetares së LSI e përkthen me faktin se politika ka prekur fundin.
Pasi kryetari i PS dhe kryeministri i vendit Edi Rama ka një familje, ka fëmijë, ka një bashkëshorte, ka një nënë që e sheh në dritë të syrit si të gjitha nënat që shohin kështu bijtë e tyre.
Nuk e di nëse kryetarja e LSI e ka menduar këtë siklet ku janë vënë familjarët e Ramës, ata biologjikë dhe jo politikë, kur dëgjojnë nga goja e saj se i dashuri i tyre ka vetëm pak ditë jetë.
Si do të ndjehej Kryemadhi, nëse dikush do përmendë diabetin e Ilir Metës dhe “kavalishencat” vjetore në bjeshkët e Rugovës dhe të Tropojës për të pastruar gjakun dhe që për fatin e mirë të tij, të familjes së tij dhe partisë që i përket, kanë dhënë rezultate të shkëlqyera.
Por deklarata e Kryemadhit tregon qrtë se LSI-së në opozite i kanë shterrur alternativat, teksa në në kulmin e acarit natyror ku mendja duhet të jetë e ftohtë dhe të vlimit politik, kërkon të bëjë fushatë në këtë vit elektoral me “arkivol” në krah.
Për herë të parë po ndodh një gjë e tillë, kur lideri i një partie politike thotë për kundërshtarin se ka vetëm pak ditë jetë, duke aluduar se pas kësaj opozita do të vijë në pushtet.
Eshtë njëherësh dhe kapitullim politik përballë kundërshtarit, teksa deklaron publikisht se vetëm pas largimit të tij nga jeta mund të pretendosh se vjen në pushtet.
Monika Kryemadhi një ditë më parë ka sjellë në “manualin politik” shqiptar një element të ri të luftës politike, atë të urimit të vdekjes sa më të shpejtë të kundërshtarit politik, për të hapur rrugën dhe për të ardhur në pushtet. Pas kësaj mund të presësh gjithçka nga kjo politikë./M.Nikaj
