Ecja në gjumë mund të jetë e rrezikshme kur përfshihen uji, rrugët e zënë ose shkëmbinjtë. Por t’i japësh makinës ndërkohë që mendon se je në gjumë, i ngre rreziqet në një nivel krejt të ri. Neurologisti i këshilltarit Guy Leschziner përshkruan rastin e një prej pacientëve të tij, Jackie.
Pak pasi u zhvendos në Mbretërinë e Bashkuar nga Kanadaja, Jackie ishte strehuar me një grua të moshuar.
“Një mëngjes ajo pyeti:” Ku ishit natën e kaluar? “, Thotë Jackie.
Jackie tha se nuk kishte shkuar në asnjë vend.
“Por ju dolët me motoçikletën tuaj”, u përgjigj pronarja e shtëpisë.
Jackie u trondit. Ajo menjëherë pyeti nëse ajo e kishte pasur veshur motorcikletën e saj.
“Oh po, e keni pasur helmetën tuaj dhe keni dalë”, tha pronarja, duke shtuar se ajo kishte qënë larg perreth 20 minuta.
Jackie nuk kishte asnjë kujtesë për daljen e saj gjatë natës, sepse ajo kishte qënë gjithë kohës në gjumë.
Kjo lloj sjelljeje është shumë e zakonshme në fëmijëri.
Pra, janë forma të tjera të sjelljes, të tilla si e folura në gjumë, të hash në gjumë apo edhe mankthet gjatë natës – ku pershembull një fëmijë kalon në panik, bërtet të thërrasë prindërit, por zgjohet pa kujtuar atë që ka ndodhur.
Për shumicën e fëmijëve, këto ngjarje – të quajtura “parasomnias”, ndodhin jashtë fazës së gjumit dhe ngadalë zhduken me kalimin e kohës. Por në 1-2% të rasteve ato vazhdojnë ende në moshën e rritur.
Jackie i dha çelësat e motorcikletës pronarit të saj. Dhe me këtë mendonte se problemi ishte zgjidhur.
Por nuk mbaron me kaq.
Shumë vite më vonë, kur ajo po dilte nga shtëpia, disa fqinjë e pyetën se çfarë kishte bërë rreth orës 01:30 ose 02:00 në mëngjes.
Ajo u tha atyre se ajo kishte qenë në gjumë.
“Ata thanë:” Jo, jo, ju ishit duke dalë kur ne po ktheheshim në shtëpi “. Dhe unë i thashë, “Nuk kam asnjë ide …”Por në të vertetë kisha: Ashtu siç kisha bërë me motoçikletën time, po bëja dhe tani me makinën time “.
Edhe njëherë, Jackie kishte parkuar makinën e saj në të njëjtin vend, duke mos lënë të kuptohet se ajo kishte lëvizur gjatë natës
Për këtë çeshtje foli Prof Meir Kryger, Universiteti Yale:
Lajmi se ajo kishte qenë në gjumë kur koj kishte ndodhur nuk ishte krejtësisht një surprizë. Ajo gjithashtu ishte parë duke ecur përgjatë shëtitores në Seaford në orët e para të mengjesit.
Por mendimi që mund të kishte vënë veten dhe të tjerët në rrezik, e alarmoi shumë atë.
“Ne shqetësohemi kur një person që ka këtë lloj sjelljeje i jep makinës, pasi sigurisht mund të na demtoje edhe ne.
Megjithatë, profesori thotë që kjo e gjitha ka një zgjidhje.
Kjo mund te vi duke përmirësuar cilësinë e gjumit dhe duke duke folur për keto çështje në menyre që personi pranë jush te jetë i vetëdijshëm. Herë pas here, për raste më të rënda, medikamentet kanë një rol gjithashtu.
Përgatiti: AlpeNews.al
