Në daljen më të parë publike sapo mësoi lajmin se Hashim Thaçi mund të akuzohej për krime lufte, kryeministri Rama ishte në Parlament. Në kostumin tij rrinte mbëthyer medalja e “Komandantit të Legjionit të Nderit”, të urdhëruar nga Presidenca franceze.
Nuk ishte Macron, por paraardhësi i tij. Atë ditë ky detaj dukej i rastësishëm, me tej kur Rama foli nga Aeroporti i Prishtinës “Adem Jashari” figura legjendare dhe baca i luftës së UÇK-së, përdorimi i atij medaljoni në Kuvend, ndoshta nuk ishtë fare rasësisht.
Kur në Prishtinë Edi Rama kërkoi bashkimin e të gjithë shqiptarëve për të kundërshtuar ndërkombëtarisht akt-akuzën, e ngritur ndaj presidentit të Kosovës e kërkoi këtë me këmbëngulje si një domosdoshmëri, që nuk lidhet vetëm me fatin e një, dy apo disa personave, por me fatet e kombit shqiptar.
Ai tha se sot shqiptarët janë përballë brezit të ri të ndërkombëtarëve. “Gjenerata që ka bërë luftën nuk janë më aty. Pjesa dërrmuese e tyre janë në pension, flas në botën ndërkombëtare. Të tjerët ca i dinë, por të gjithë po ju them nuk e dinë fare, flas në nivelet më të larta, se çfarë historie ka drejtësia ndërkombëtare në Kosovë dhe çfarë historie ka drejtësia ndërkombëtare mbi luftën e Kosovës me Serbinë”, deklaroi Rama.
Kryeministri refuzoi që të përgjigjet se kush qëndron pas akt-akuzës së Hashim Thaçit, por tërthorazi mund të ketë zbuluar se cili është burimi “anti-shqiptar” në Bashkimin Europian.
“Nuk më rezulton që kishte ndonjë rrugë në atë zonën e kufirit që lidhte Prishtinën me Parisin, ose me Londrën. Nëse ju dini ndonjë shteg atje që mund të shkoje nga Prishtina për në Londër dhe Paris ma thoni”, tha Rama duke argumentuar se vendosja e kushtit të demarkacionin me Malin e Zi për liberalizimin e vizave për Kosovën ishte një vendim plotësisht politik.
Londra është shfaqur në mos plotësisht mbështetëse, më neutrale në qëndrimet e saj karshi Shqipërisë dhe shqiptarëve. Po Parisi? Prej 2017-ës, me zgjedhjen në Elize të Emmanuel Macron, perceptimi i krijuar është ai i një France që për hir të luftës së brendshme në BE me Gjermaninë ka bllokuar proceset integruese të vendeve të Ballkanit.
Por, jo të gjitha vendet e Ballkanit janë “ndëshkuar” njësoj nga qëndrimet e Macron. Serbia dhe Mali i Zi nuk kanë qenë pjesë e “Jo”-ve të shpeshta të tij, përkundrazi, Beogradi mbetet sot i vetmi kryeqytet ballkanik i vizituar nga presidenti francez.
Rastësi apo jo, sot është fakt se viktima të Macron janë dy shtetet shqiptare, pra Shqipëria dhe Kosova dhe Maqedonia e Veriut, ku përsëri jeton një pjesë e konsiderueshme shqiptarësh. Shqipërisë Macron i refuzoi hapjen e negociatave me arsyetimin se disa mijë shqiptarë aplikonin për azil në një vend 70 milionë banorësh. Ishte po i njëjti Macron që i mohoi Kosovës liberalizimin e vizave, këtë herë duke përmendur kërkesat e larta për azil të shqiptarëve të Shqipërisë.
Këtë qëndrim bllokues e konfirmoi së fundmi edhe raportuesja për Kosovën në PE, Viola von Cramon, vetëm pak ditë më parë, kur tha se duhet pyetur Emmanuel Macron se përse nuk po liberalizohen vizat për shqiptarët.
“Është në dorën e Këshillit Europian që ta trajtojë këtë çështje. Por, nëse dëshironi që të keni një rol konstruktiv për të, merrni në telefon Presidentin e Francës, Emmanuel Macron dhe pyeteni. Do të befasoheni nga përgjigja e tij”, ka shkruar Cramnon-Taubadel.
Kur kryeministri Rama u takua gjatë samitit të Triestes me presidentin francez macron sihte me atle dhe kostum. Shumë e kritikuan këtë sfaqje për mungesë serioziteti ndaj francës. Sicd duket se rodhën ngjarjet pas , ndoshta Rama ka patur të drejtë për të mos e “respektuar” shqiptarisht zotin Macron më shumë sesa e meriton.
Dy vjet më vonë, në vjeshtën e vitit 2019 , Rama pranoi se nuk mundi ta bindë Macron për të dhënë dritën jeshile për hapjen e negociatave për Shqipërinë dhe se Shqipëria nuk ishte në “sferën e tij të interesit.
“Presidentin e Francës s’e ndikon as Gjykata Kushtetuese në Shqipëri, e as reforma jonë zgjedhore, nuk kanë lidhje. S’janë në sferën e interesave e të vëmendjes së tij. Nuk jam në gjendje të them cili do të jetë qëndrimi i Francës. Po mirëkuptoj plotësisht, që Franca është një vend i madh, ka të drejtë të shohë ndryshe raportin me BE dhe ka të drejtën të mos e ketë mendjen te ne, pavarësisht sa e padrejtë na duket ne kjo”, deklaronte kryeministri.
Nga kjo deklarata kanë kaluar vetëm pak muaj dhe vështirë se Shqipëria dhe shqiptarët janë në përfshirë në “sferën e interesit” të Emmanuel Macron, por ama as jashtë sferës së inateve që këtej nga Shqipëria i thonë se “për inat të sime vjehrre, shkoj të fle me mullxhinë”.
Rama na dha ca detaje për këtë në Prishtinë kur na tregoi se dhe për COVID-in ka vende që i mbyllnë kufijtë e lëvizjes së shqiptarëve në BE, sikundër i lejon marrëveshje për liberalzimin e vizave, pa u bazuar tek shifrat, por vetëm e vetëm që qytetarë të Shqipërisë, apo Turqisë të mos jenë aty mes tyre…(SI)
