Gjetja e një pune të mirë dhe aq më tepër të mirë paguar është e vështirë ndaj dhe kushdo do të habitej për situatën e vështirë në të cilën u vendos një shtetas në Zelandës së Re, Tokoroa, i cili nuk mundi të gjejë dikë që të pranonte një vend pune si mjek në familje, pavarësisht pagës prej 400,000 dollarësh në vit, plus tre muaj pushime të paguara dhe një garanci për të mos punuar natën ose gjatë fundjavave.
Dr. Alan Kenny, një anëtar i Klinikës Familjare Tokoroa, e cila është përgjegjëse për shëndetin e qytetarëve të qytetit, ka kërkuar një kohë të gjatë për dikë që mund ta ndihmojë atë të kujdeset për 6,000 pacientët që duhet të ndjekë ai si mjek.
Me sa duket problemi në gjetjen e dikujt për të propozuar për këtë punë është fakti se qytetet si Tokoroa perceptohen si njpa të ardhme në një profesion.
Dhe Kenny pranon se puna ndoshta nuk do të jetë aq emocionuese sa kapitali, por cilësia e jetës është e mirë dhe paga është pothuajse dyfishi i asaj të një mjeku normal të Zelandës së Re.
Hipoteza e Dr. Kenny është se kjo është e lidhur edhe me faktin se universiteti kryesor i mjekësisë në vend, në Auckland, frekuentohet kryesisht nga djemtë e qytetit dhe prandaj ata janë edhe më pak të prirur për të lëvizur “në fshat” ndërsa nëse përpiqemi të regjistrojmë më shumë studentë nga zonat rurale ndoshta qytete si Tokoroa do të kishin më pak probleme në gjetjen e mjekëve.
Për fat të keq, apeli i Dr.Kenny nuk pati rezultatin që shpresonte: pasi lajmi i ofertës së punës u bë viral, u përmbyt me kurrikulë, pothuajse të gjithë nuk plotësonin kriteret: disa nuk flisnin anglisht, dhe disa as nuk kishin përvojë mjekësore.
Jo vetëm se: lajmi i pagës ka gjeneruar zili në qytet dhe gjendja për Kenny është bërë edhe më e vështirë se më parë: “Qyteti ka reaguar me armiqësi ndaj njoftimit tim duke shprehur nervozizëm për pagën që një mjek profesionist merr në qytet.
