Ndërsa Evropa dhe pjesa më e madhe e botës së zhvilluar mbyllen përballë koronavirusit, miliona njerëz nuk kanë shumë shpresë të ndjekin këshillat e Organizatës Botërore të Shëndetësisë (OBSH) për larjen e duarve dhe mbajtjen e distancës ndërmjet tyre.
Sipas një shkrimi të BBC,rreth një miliard njerëz jetojnë në lageshtire, duke përbërë 30% të popullsisë urbane në botë.Si pasojë, këto hapësira strehimi kanë tendencë të kenë shumë pak ambiente ventilimi, kullimi dhe kanalizimi dhe sëmundja përhapen lehtësisht.
Celestine Adhiambo, 43 vjeç, jeton në lagjet e Mukuru në Nairobi me burrin e saj dhe gjashtë fëmijët.
Shtëpia me një dhomë e familjes nuk ka ujë të rrjedhshëm ose energji elektrike. Ajo thotë se fëmijët e saj nuk mund të lëvizin shumë pa u prekur me njëri-tjetrin.
“Nuk është e mundur për ne që të ndajmë një fëmijë nga një tjetër në rast të ndonjë infeksioni. Ne nuk kemi hapësirë. Asnjë dhomë këtu. Qeveria duhet t’i çojë njerëzit e infektuar në spitale”, tha ajo për BBC.
Edhe furnizimi me ujë është i çrregullt dhe diten kur nuk ka ujë, familja duhet të heqë dorë nga dushi i shpejtë me të cilin janë mësuar.
Mbi gjysmë milioni njerëz jetojnë në Mukuru. Shtëpitë janë bërë nga kartoni ose materiale plastike ndërsa ata që janë më mirë kanë shtëpi të bëra nga “shtresa hekuri”.
OJQ lokale, Mercy Mukuru drejton katër shkolla fillore në zonë me një total prej rreth 7,000 nxënësish. Rreth gjysma e nxënësve nuk kanë sapun, sipas kreut të saj, Mary Killeen.
