Danimarkën dhe Suedinë i bashkojnë shumë gjëra si Ura e Øresund: pasuria, mirëqenia dhe taksat e larta, por, kur bëhet fjalë për trajtimin e krizës së koronavirusit, ato janë në trajektore shumë të ndryshme.
Më 13 mars, qeveria daneze sociale-demokrate njoftoi një mbyllje pak a shumë të plotë të sektorit publik. Pastaj erdhën ndalimet për tubime sociale me më shumë se dhjetë persona dhe mbyllja e detyruar të restoranteve dhe kafeneve.
Por në Suedi, kryeministri Stefan Löfven dhe Agjencia e Shëndetit Publik të Suedisë kanë mbajtur një legjislacion më agresiv. Qeveria e tij akoma lejon deri në 500 njerëz së bashku, ndërsa restorantet dhe baret mbeten të hapura nën rregulla të rrepta të higjenës. Studentët e universitetit janë dërguar në shtëpi, por shkollat janë të hapura për fëmijët.
Strategjia në Suedi përqëndrohet në distancimin shoqëror midis grupeve të njohura të rrezikut, si të moshuarit. Sipas kësaj logjike, nuk ka asnjë arsye për të mbyllur shkollat sipas qeverisë. Studimet tregojnë se fëmijët përhapin gripin shumë shpejt, por nuk është kështu me COVID-19. Nga ana tjetër, fëmijët që janë në shtëpi dhe kanë nevojë për kujdes 24/7 mund të socializohen më shumë me qytetarët nga segmentet në nevojë. Të tilla si gjyshërit e tyre.
Në Danimarkë, Mette Frederiksen thotë se ajo “do të shkojë një hap më larg” me masat kufizuese. Mbyllja ka pasur efektet e saj anësore: 42.847 danezë janë regjistruar si të papunë midis 9 dhe 24 Mars, sipas Agjencisë Daneze për Tregun e Punës dhe Rekrutimin.
Se kush ka të drejtë nga vendet skandinave do ta tregojë numri i përgjithshëm i infeksioneve dhe shtrimet në spital brenda dy javësh.
