Kryeministri Edi Rama është publikut me një libër. Gjatë një interviste me Monika Stafën në “Exclusive” në Top Channel, ai ka folur më shumë për librin dhe të tjerat.
I pyetur nëse shqiptarët janë aq të vlefshëm dhe aq të drejtë sa të meritojnë të gjithë partnerët e konsoliduar të familjes evropiane, Edi Rama thotë se çdo forcat e veta të dritës dhe ato të errësirës.
Megjithatë, sipas tij, ka një arsye për shqiptarët duhet të krenarë për paraardhësit e tyre: “mënyra se si kanë arritur të qëndrojnë dhe të mbijetojnë duke kërcënuar dhe një herë nga shpërbërja, nga tretja, nga asimilimi”, shprehet Rama.
Pjesë nga intervista:
Stafa: Në fjalimet tuaja vlerësoni shumë shqiptarët, aq sa shpesh herë mendon se e teproni, duke kritikuar edhe këtë klubin evropian që nuk na sheh aq të dashur, aq si partnerë konsolidues e integrues shkruani ju. Vërtet besoni që shqiptarët janë aq të vlefshëm dhe aq të tillë sa meritojnë të gjithë partnerët e konsoliduar brenda kësaj familjeje të madhe sic është Evropa? Nga ju vjen ky besim?
Edi Rama: Nuk e di ekzaktësisht se ai vlerësoj shumë shqiptarët në kuptimin e përgjithshëm, sepse nuk besoj tek komentet e përgjithshme të popujve, të kombeve. Them se çdo komb ka forcat veta të dritës dhe forcat e veta të errësirës. Çdo komb ka njeriun e vet të jashtëzakonshëm, ka njerëz të tjerë që nuk janë të gjithë ata që janë në qenien e tyre në lëkurën e fytyrës, qetësimin e gjuhës, qetësimin e gjeografisë. Por në ndonjë aspekt mendoj që nuk kemi arsye për të qenë krenarë për paraardhësit tanë. Dhe një nga këto aspekte është mënyra se si paraardhësit tanë kanë arritur të qëndrojnë dhe të mbijetojnë duke u kërcënuar dhe një herë nga shpërbërja, nga tretja, nga asimilimi. Një tjetër është mënyra se si paraardhësit tanë Mbrojtësit e Hebrenjve e kanë bërë gjatë Luftës së Dytë Botërore..kjo është diçka unike. Dhe ajo që e bën unike është fakti që është i krahasueshëm, pra e bën shqiptarët por nuk e bën shumë popuj dhe kombe të tjera. Por dhe pastaj mënyra se si njerëzit, shqiptarët janë në histori, ia kanë dalë të bëjnë që në atë kohë që i kanë bërë dukur totalisht të pamundura. Pra, unë nuk besoj dhe shpresoj që të mos e idealizoj popullin tonë, sepse kjo nuk ndihmon. Por nga ana tjetër i jam mirënjohës fatit që jam shqiptar dhe nuk jam diçka tjetër. Dhe nëse do të zgjedhja, prapë do të zgjedhja të isha shqiptar.
Stafa: Pjesën e bashkëjetesës fetare e përmend zakonisht, jo vetëm si propagandë, por dhe si vlerë të shtuar tonën, si thesar kulturor. Kur e flisni në këtë gjë, ju shohin me skepticizëm një dyshim?
Edi: Unë e përmend dhe duhet ta përmend shumë, sepse unë e konsideroj Rama një sistem shumë të sigurt për sigurinë e paqes, për vazhdimësinë e patra të popullit tonë, sepse janë të panumërta rastet kur larmia fetare e një bashkësie ka krijuar plagë të tjera, ka vdekje, ka sjellë pasoja, ka sjellë trazira të pashërueshme. Dhe është si diçka e tillë që kur e ke nuk e vlerëson. Ka shumë që nuk janë që ne kemi dhe i vlerësojmë. Njeriu nuk është i prirur t’i vlerësojë ato që ka. Ne nuk jemi të prirur si ta imagjinojmë se mund të zgjohesh në mëngjes dhe mund të shohësh më, dhe marrim të mirëqenë që mos kur zgjohesh në mëngjes të shohësh dritën. Por sa njerëz ka vetëm për të parë një herë dritën do të ishin në gjendje që të jepnin jetën, sepse janë të verbër. Ne nuk vlerësojmë kur zgjohemi kemi përpara ditës, në thjeshtësinë e vet, që nuk ka ndodhur që të jetë e zakonshme, që kemi familjen, që kemi, kemi miqtë, që të ulemi në një shtëpi që të gjithë mund të flasin për diçka, që njerëzit bëjnë ata që vetëm për këtë ditë do të japin jetën e tyre? Sa të duash. Pra, nga më të thjeshtat deri tek ato që janë më të ndërlikuara, kur i kemi nuk vlerësojmë. Por nuk duhet asnjëherë ta harrojmë dhe unë asnjëherë nuk e harroj, se çfarë ferri do ishte Shqipëria sikur kjo vllazëri, apo kjo harmoni fetare siç e quajti Papa Françesku kur erdhi këtu, të shpërbëhej dhe në vend të saj ishte mosdakordësia, konflikti, lufta, do ishte një llahtar. Ndërsa të huajt, besoj që tani e kanë perceptuar dhe e kanë bërë veten një pamje për Shqipërinë që është shumë më afër realitetit, se sa duket që kanë deri në shumë vite më parë, kur na respektonin formalisht, kur si na besonin dhe si na vlerëson. Dhe shumë herë kanë nevojë të dëgjojnë më për vllazërinë, për harmoninë fetare, për çfarë kemi bërë për hebre, për sa shumë nuk janë të përkushtuar ndaj perëndimit, për sa kemi hequr nuk si komb dhe si vend nga e kaluara, nga diktatura, për se si kemi mësuar çdo gjë në ekstrem për shkak të faktit që është në anën e gabuar të historisë. Janë që duhet t’i ndihmojmë që t’i shohin dhe t’i dijnë për ne.
Stafa: Sa të mirë janë shqiptarët me të huajt dhe me njëri-tjetrin?
Edi Rama: Me të huajt të mirë se me njëri-tjetrin janë më. Kjo nuk diskutohet. Por jo me të huajt thjesht me ata që flasin gjuhë tjetër, por dhe me të huajt që trokasin në derë, pra dhe me të panjohurit që flasin shqip janë shqiptarë, janë më të mirë.
Stafi: Nuk vjen kjo?
Edi Rama: Nuk është diçka që është tipike shqiptare, ka shumë popuj besoj dhe nuk është diçka që… Ajo që na bën pak më shumë në kuptimin negativ në një spektër, është se nuk është diçka që është një gjë e tillë, e kemi më shumë zhurmë, e kemi më brutale se si sillemi me-. Unë besoj që kjo është agravuar sidomos nga izolimi dhe pastaj edhe nga poshtërimi. Por nuk është diçka tipike shqiptare besoj.
