Presidenti venezuelian Nicolas Maduro ishte një aleat i hershëm i udhëheqësit populist të Venezuelës, Hugo Chavez, dhe e pasoi atë pasi ky i fundit vdiq nga kanceri në vitin 2013.
Ish-shoferi i autobusit dhe udhëheqësi i sindikatës nuk pati kurrë mbështetjen popullore dhe as karizmën që zotëronte Chavez, dhe fitorja e tij në zgjedhjet presidenciale të vitit 2013 u kontestua nga opozita.
Gjatë mandatit të Maduros që atëherë, Venezuela ka parë periudha trazirash dhe krize ekonomike, mes një numri gjithnjë e në rritje sanksionesh amerikane dhe keqmenaxhimit të industrisë kritike të naftës në vend.
Në vitin 2017, Maduro kërkoi të ripërcaktonte dhe zgjeronte kompetencat e presidentit për të anashkaluar Asamblenë Kombëtare, e cila atëherë kontrollohej nga opozita, mes javësh protestash në rrugë në kryeqytetin Karakas.
Në vitin 2018, gjatë zgjedhjeve të denoncuara nga udhëheqësit e opozitës dhe bashkësia ndërkombëtare, Maduro fitoi një tjetër mandat gjashtëvjeçar, por zgjedhjet u denoncuan gjerësisht nga bashkësia ndërkombëtare si të paligjshme.
Administrata e parë Trump akuzoi Maduron për narkoterrorizëm në vitin 2020.
Regjimi venezuelian “mbetet i prekur nga kriminaliteti dhe korrupsioni”, tha Prokurori i Përgjithshëm i SHBA-së. Në përgjigje, Maduro e quajti Presidentin e SHBA-së Donald Trump një “kauboj racist”.
Pati akuza të mëtejshme për mashtrim zgjedhor kur Maduro shpalli fituesin e garës së fundit presidenciale. Ai u betua janarin e kaluar. Që atëherë, administrata Trump ka rritur presionin ekonomik dhe ushtarak mbi regjimin e Maduros.
Më 7 gusht, Prokurorja e Përgjithshme e SHBA-së, Pamela Bondi, njoftoi një shpërblim prej 50 milionë dollarësh për informacionin që çon në arrestimin e Maduros. Gruaja e Maduros, Cilia Adela Flores de Maduro, është avokate dhe ka qenë deputete në Asamblenë Kombëtare për dhjetë vitet e fundit.
