Në fillim të kësaj jave, rregullatori financiar zviceran Finma arriti në përfundimin se banka “ka shkelur seriozisht detyrimet e saj mbikëqyrëse” në këtë rast dhe urdhëroi “masa korrigjuese”.
Vetëm katër javë pas kolapsit të Greensill, Credit Suisse u trondit nga shpërbërja e fondit mbrojtës amerikan Archegos, i cili i kushtoi bankës më shumë se 5 miliardë dollarë.
Në tetor 2021, banka u gjobit me 475 milionë dollarë nga autoritetet amerikane dhe britanike, pasi u kap në një skandal ryshfeti në Mozambik që përfshinte kredi për kompanitë shtetërore.
Referuar deklaratave të Bankës Kombëtare të Zvicrës (SNB) dhe Autoritetit të Mbikëqyrjes së Tregut Financiar Zviceran (FINMA), nuk ka rrezik të drejtpërdrejtë ngjitjeje midis asaj që ndodhi në Shtetet e Bashkuara me dështimin e dy bankave dhe tregut financiar zviceran.
I gjithë shpëtimi erdhi falë paketës gjithëpërfshirëse të reformës Basel III, kërkesat me të cilat përballen bankat zvicerane në Konfederatë janë shumë të rrepta dhe garantojnë stabilitet. Kjo është edhe më e vërtetë për Credit Suisse (CS), e cila është një nga pesë institucionet financiare zvicerane që konsiderohen sistematike, pra me kërkesa më të rrepta kapitali.
Banka Kombëtare e Zvicrës në fakt ka thënë se është e gatshme që në rast nevoje t’i vërë në dispozicion bankës së dytë zvicerane likuiditetin e nevojshëm deri në 50 miliardë.
Credit Suisse gjatë natës së të premtes njoftoi se do të përfitojë nga kjo mundësi, duke deklaruar synimin e saj për të përdorur një linjë kredie të garantuar me letra me vlerë 39 miliardë franga.
Në një prononcim për media, Luca Fasani, gazetari ekonomik i CSR tha se “Sigurisht që ka ardhur një ndërhyrje për CS, por edhe presione të ndryshme ndërkombëtare, nga SHBA, nga Franca por edhe nga qarqe të tjera, sepse kjo histori po destabilizonte tregjet”, duke specifikuar se si është dhënë mbështetja për të zgjidhur problemet e “likuiditetit, jo aftësisë paguese”.
Banka në fakt ka burime financiare, por vihet nën presion nga largimi i klientëve që vënë në dyshim likuiditetin e saj. Ndërhyrja e SNB-së synon të rivendosë besimin e klientëve .
Gjithashtu rreth zhvillimeve të fundit të kësaj banke, foli edhe profesori i makroekonomisë në Universitetin e Fribourg-ut, Sergi Rossi, i cili shpjegoi se si rreziku i likuiditetit mund të kthehet “shpejt në një problem falimentimi”. Konkretisht, rreziku materializohet në pamundësinë e shlyerjes së borxheve në ditët dhe javët në vijim. “Ky rrezik mbetet latent” dhe minon si “besimin e aksionarëve dhe depozituesve”. Prandaj, ndërhyrja e SNB-së synon të pengojë një “drejtim bankar” të mundshëm, i cili do të ishte dramatik për CS, por edhe për një numër bankash të tjera në Zvicër dhe në mbarë botën.
Në këtë kuptim, e vetmja rrugëdalje ishte pra të rifitohej “besimi dhe të kërkoheshin para nga Banka Kombëtare e Zvicrës”, komenton në këtë pikë Fasani.
