Në vitin 2026 situata do të jetë edhe më e keqe, veçanërisht në mbarështimin e deleve dhe gjedhit.
Të dhënat zyrtare tregojnë një rënie prej 3% të prodhimit blegtoral në dy vjet dhe “nëse ju duket pak, për ne fermerët e blegtorisë është një kolaps”, theksoi Dimitris Moschos, nënkryetar i Shoqatës Helenike të Blegtorisë (SEK), duke folur nga podiumi i konferencës së 11-të mbi Zhvillimin e Bujqësisë Greke, me temë “Fuqia e bashkëpunimit si katalizator për arritjen e objektivave të qëndrueshmërisë”, punimet e së cilës po përfundojnë sot në Selanik.Duke thënë se blegtoria ka kaluar nëpër “kompleksitetet” e zoonozave, ngjarjeve ekstreme të motit dhe krizës energjetike, ai tha: “Bagëtia është shkatërruar plotësisht.” Dhe dëmi i këtij viti ende nuk është parë plotësisht. Në vitin 2026 situata do të jetë edhe më e keqe, veçanërisht në mbarështimin e deleve dhe të gjedhit.
Sa i përket asaj që do të ndodhë, Moschos tha se “nuk mund të flasim për një të ardhme pa një plan” dhe në këtë kontekst ai foli për mungesë strategjie dhe koordinimi në sektorin bujqësor në nivel kombëtar. “Çfarë duam të bëjmë? Ku duam të shkojmë? Në Greqi nuk ka planifikim. Të gjithë besojnë se ka shkuar mirë një vit. “Ky nuk është zhvillim, është bixhoz”, theksoi ai.
Sipas tij, përgjigjja për një të ardhme të begatë qëndron në tre fjalë/zgjidhje: planifikim, financim dhe arsim.
“Na duhet një plan.” Ne kemi nevojë për financim të vërtetë, veçanërisht në kapitalin qarkullues. Dhe ne kemi nevojë për informacion, teknologji, arsim për të mbijetuar në këtë fushë. “Sepse në letër gjithçka është mirë, por në hambare kemi kohë të ndryshme,” tha ai.
Duke iu referuar modeleve të qëndrueshmërisë që janë miratuar në Spanjë dhe gjetkë, ai foli për nevojën për “prodhim vertikal”: ushqim për kafshët, mbarështim, përpunim. “Atje ndërtohet qëndrueshmëria dhe konkurrueshmëria.” Dhe aty, nevojiten sinergji, jo vetëm midis prodhuesve, por edhe me bankat, shkencën dhe shtetin”, theksoi ai.
Lidhur me importet e mishit që “pagëzohet” si grek, nënkryetari i SEK theksoi: “Na thonë se mbulojmë 20% të nevojave për mish viçi, por kjo është gënjeshtër. 7.5% janë kafshë të importuara të therura këtu. Vetëm mjaftueshmëria neto nuk i kalon 13%. “Pra, po flasim për një vend të varur — nga ana e energjisë, nga ana ushqyese, strategjike”, tha ai.
