SQARIM/ Kush i shtypi në të vërtetë studentët dhe një përgjigje për Fake News-in e Jeta Osh Qef

Nga Mira Kazhani/

Siç e shihni edhe tek video e titullit ‘fake news’ në faqen JOQ, jo vetëm që kam pritur më shumë se 30 minuta, por kam duruar edhe sjellje arrogante. Por në gazetari mësohesh dhe sidomos e di mirë ekzaltimin e turmës. Ndoshta isha e vetmja shofere që po e “pëlqeja”, sepse xhirova gjatë gjithë kohës dhe dërgoja ndonjë tekst pasqyrues në redaksi.

Jam, sigurisht, e zhgënjyer nga mënyra sesi protesta madhështore ishte shndërruar në gallatë.

Edi Rama shpresoj ta ketë kuptuar se gallatës në Instagram i erdh’ fundi dhe se shteti është gjithçka i duhet këtij vendi. As ai, as Luli, as Monika, por për fatin e shtuar, ne kemi vetëm personazhe dhe protestues.

Më erdh’ keq gjithashtu për sjelljen e disa vajzave, që ndërkohë që tentova të flas me to dhe t’u them se jam vetëm unë këtu, hapeni rrugën, përqeshnin dhe provokonin pa më njohur fare. Sot jam ndjere e pambrojtur nga shteti im, po, po. Nuk i kam asnjë borxh e kusur hormoneve të askujt. Do i jepja një shpjegim nëse po e bënin me një gazetare, por për dijeni të lexuesve, vetëm në fund, kur në video dallohet që më afrohet një gazetare që më sqaron se ishte hapur një kryqëzim dhe se mund t’i bija andej, u mor vesh se unë isha gazetare. Keni edhe reagimin e një vajze që thotë: Uh Mira Kazhani qenka kjo?
Si me porosi që ishin, e kuptuan se duhet të bënin pak zhurmë. Hapa xhamin dhe i thashë një vajze me çantë “Prada” e që e përdorte shumë gishtin e mesit, se në protestë s’dilet me “Prada” dhe se dora e një vajze shëmtohet nga ai gjest. Vazhduan argëtimin dhe një djalë u afrua dy a tri herë dhe më thoshte se s’kanë ç’bëjnë, se edhe ata për hall kanë dalë. Një burrë, para meje, u lut i shkreti dhe kur pashë që e lejuan atë, qëndrova në heshtje dhe thashë të paktën mbeta vetëm unë, siç edhe duket në video. Nuk kishte më asnjë.

Si gazetare, i kuptoj edhe skenarët që në raste adrenaline zhvillohen shpejt dhe aty për aty. Në fund, ndeza makinën dhe kam bërë zhurmë me marshin dhe i kam rënë borisë me mesazhin që tani mjaft, më lini të kaloj. Sepse ky ishte postblloku i dytë, dhe me logjikën e të parëve unë u lejova të kaloj se e kisha bërë turnin tim, dhe se ishte radha e të tjerëve. Por këta të dytët ndryshuan mendjen dhe më mbanin vetëm mua kot sa për simbol të protestës. Makina ime u nis kur duhet të ecja indietro pasi një kolege më ndihmoi duke më lajmëruar se u hap një kryqëzim në anën e djathtë. Pastaj e gjeta veten kundër çdo etike në një faqe bulliste si JOQ, që janë gati të masakrojnë imazhin e çdokujt përmes ‘fake news’, edhe kur video ua rrëzon titullin. As nuk e kam ditur që po xhirohem, sepse po xhiroja vetë. Dhe më kanë bërë nder ata mua dhe jo unë atyre. Fjalët i merr era por pamjet flasin vetë.

Dua të falënderoj gruan e panjohur, që është afruar dhe ka kërkuar që të ma hapnin rrugën, sepse me siguri ka qenë dëshmitare se ç’po ndodhte aty. Nuk u mërzita në asnjë moment për veten se më prishën gjakun kur i shihja që nuk hanim asnjë logjikë për njerëz që kishin hall vertet. Një burrë lutej të dërgonte nënën në spital. Mund edhe të ketë ndonjë tolerim aq më tepër që s jemi as pedagoget e tyre as politikanë por hallexhinj si ata dhe jo hallexhinj.
Si përfundim, sa për pjesën time siç shihet në video, kalova nga një kryqëzim që u hap dhe arrita në shtëpi, ku mësova se isha çmendur dhe se desh kisha shtypur studentë të pafajshëm!

Në fakt dikush i shtypi ata. Populli e di se kush. Ata kur të rriten do e kuptojnë.
Vetë shtypën shpresën dhe solidariteti e. shqiptarëve që u gëzuan aq shumë në ditët e para.