Vizita e presidentit të përkohshëm të Sirisë, Ahmad al-Sharaa, në Shtëpinë e Bardhë të hënën, është cilësuar si një ngjarje historike nga mediat ndërkombëtare, duke shënuar një moment të rrallë në marrëdhëniet SHBA–Siri. Në më pak se një vit, ish-komandanti i luftës, i cili deri vonë kishte një shpërblim prej 10 milionë dollarësh për kapjen e tij, është shndërruar në një figurë kyçe politike, duke u ulur në tavolinat e diplomacisë ndërkombëtare dhe tani edhe në zyrat e Shtëpisë së Bardhë.
Takimi me presidentin amerikan Donald Trump u zhvillua me dyer të mbyllura, ndryshe nga takimet e zakonshme me praninë e mediave. Ai përfundoi pas orës 20:30 (me orën lokale), ndërsa jashtë godinës dhjetëra qytetarë sirianë me flamuj pritën liderin e tyre. Trump, i cili e kishte takuar më parë Al-Sharaan, u shpreh pozitivisht për mysafirin e tij: “Është një lagje e vështirë dhe ai është një djalë i ashpër, por u shoqëruam shumë mirë. Ka pasur shumë përparim me Sirinë,” – deklaroi presidenti amerikan disa ditë para takimit.
“Dhurata” e SHBA-së: Pezullimi i sanksioneve për 180 ditë
Nga vizita, Siria përfitoi pezullimin e një sërë sanksionesh amerikane për 180 ditë, sipas Aktit të Cezarit.
Kjo nënkupton se SHBA nuk do të zbatojë përkohësisht sanksione gjithëpërfshirëse ndaj Sirisë dhe do të lejojë transferimin e mallrave bazë për përdorim civil, përfshirë teknologji dhe softuerë me origjinë amerikane, pa nevojën e një licence të posaçme. Megjithatë, sanksionet mbeten në fuqi për Bashar al-Assad, bashkëpunëtorët e tij, si dhe ndaj trafikantëve të drogës Captagon dhe “faktorëve të tjerë destabilizues në rajon”.
Reagimet ndërkombëtare dhe sfidat në Kongres
Sipas Al Jazeera, edhe pse ky është një hap i rëndësishëm diplomatik, dëshira e Al-Sharaa për heqjen përfundimtare të sanksioneve ka hasur pengesë në Kongresin amerikan, i cili aktualisht është i mbyllur për shkak të bllokimit politik. Trump ka autoritetin t’i “ngrijë” sanksionet për një periudhë gjashtëmujore — dhe e ka bërë këtë në maksimumin e kompetencave të tij, duke sinjalizuar një frymëmarrje të përkohshme ekonomike për Sirinë, por jo ende një ndryshim të plotë të politikës amerikane.
