Sondazhet kanë treguar se çdo grua e konsideron veten të përmbushur vetëm kur përmbush rolin e saj si nënë. Ndërsa 80% besojnë se ende duhet të bëjnë sakrifica për hir të familjes dhe fëmijëve.
Kultura patriarkale ka vendosur standarde joreale për nënat si:
– Shërbeju të tjerëve dhe nevojave të tyre, nevojat e tua janë të fundit
– Bëhu kujdestare, shërbëtore, kuzhiniere, grua, dashnore, amvise
– Hiqni dorë nga jeta juaj, dëshirat dhe ambiciet tuaja
– Përballoni të gjitha vështirësitë me lehtësi gjatë gjithë kohës
– Jini të bukur, të zgjuar, të sjellshëm
Dhimbja dhe zhgënjimi i grave, i cili transmetohet brez pas brezi në një kulturë patriarkale, njihet si “trauma e nënës”.
Për gratë, nënat, që kanë sakrifikuar aq shumë për hir të familjes në të ardhmen, kur fëmijët e tyre të rriten, kur të kenë më shumë kohë për të menduar, tek ata lind zhgënjimi dhe inati. Ata ndjejnë se dikush u detyrohet diçka, presin respekt nga fëmijët e tyre dhe të paktën një sakrificë të vogël për ta. Nënat projektojnë zemërim të pavetëdijshëm ndaj fëmijëve të tyre, të cilin e shprehin në mënyra të ndryshme.
E vërteta është se ky zemërim nuk është për shkak të fëmijëve, por për shkak të kulturës patriarkale që u kërkonte të bënin një sakrificë absolute, të zhdukeshin si individë, të zhdukeshin si gra që janë të afta për ëndrrat e tyre.
Nuk duhet harruar se statistikat në njëzet vitet e fundit janë shkatërruese dhe se pothuajse çdo dhjetë ditë një grua humb jetën në një marrëdhënie familjare apo partnere.
Janë futur ligje të reja, por numri i dhunuesve nuk po zvogëlohet, sepse derisa të ndryshojë vetëdija se gratë nuk janë viktima, situata nuk do të përmirësohet.
