Elvis Demçe njihet nga Prokuroria Publike e Romës si një nga aktorët më të rëndësishëm të krimit të organizuar në rrugët e kryeqytetit italian. I aftë për të lëvizur midis Kalabrisë dhe për të folur si i barabartë me Senese Camorra, nën krahun e të cilit u rrit.
Bosi i mafies shqiptare – për të cilin u kërkuan 187 vjet burg – që ishte mik i Diabolik dhe importonte lumenj kokaine nga Amerika e Jugut dhe hashash nga Maroku, gjithashtu u rrit me vetëkënaqësinë e shërbimeve të ofruara nga një jakë e bardhë. Një prej tyre do të ishte një psikiatër i njohur i spitalit San Giovanni, Andrea Pacileo, i cili, pas kompensimit të paguar për çdo vizitë, do të kishte dokumentuar papajtueshmërinë e shefit Elvis Demçe me regjimin e burgut.
Por veprimtaria e mjekut nuk i ka shpëtuar karabinierëve të cilët, pas një aktiviteti të artikuluar hetimor të përbërë nga kontrolle dhe përgjime, kanë hetuar psikiatrin për krimet e falsifikimit, korrupsionit dhe evazionit. Në të vërtetë, falë shërbimeve të tij, Demçe doli nga arresti shtëpiak. Zyrat e Pacileos u kontrolluan më 24 tetor të kaluar, por lajmi u shfaq vetëm sot.
Por kjo nuk është e gjitha, hetuesit po kontrollojnë listën e gjatë të pacientëve që janë trajtuar nga doktori Pacileo. Midis tyre janë Fabrizio Piscitelli i njohur si Diabolik, lideri i “Irriducibili” dhe kreu i një grupi trafikantësh droge të vrarë më 7 gusht 2019. Si Piscitelli ashtu edhe Demce u rritën nën hijen e Michele Senese, i quajtur ‘O Pazz pikërisht për shkak të jetës së tij të gjatë kriminale, aftësia e qëndrueshme e kultivuar për të shmangur burgun falë raporteve mjekësore.
Dhe më pas gjejmë Ugo Di Giovanni, i cili menaxhonte biznesin e tij nga komuniteti, gjithashtu një partner i Senese. Dhe pastaj Pacileo mund të ketë favorizuar edhe Alessio Lorin, bashkëpunëtorin e ngushtë të Demçes dhe njerëz të tjerë të krimit të organizuar në Romë.
Kështu Demçe në përgjim i tha një eksponenti tjetër të krimit, Massimiliano Rasori, se si të shmanget burgu: “Filloni ta shënoni veten si të sëmurë, sot është e vetmja gjë që të shpëton nga burgu, bëje gjysmën në burg. Në mbrëmje dhe në mëngjes shkoj të sëmurë”. Por nuk i mjafton diagnoza e të varurit, me siguri Demçe kërkon edhe certifikatën e “psikiatrisë”, sepse “më mirë të dyfishohet diagnoza”. “Më e rëndësishme është psikiatria, është koka, sepse me kokën qëndron gjithmonë jashtë”, kështu që në fund falë “një mjeku të besuar” ai merr një certifikatë që e dëshmon si bipolar, skizofrenik, paranojak dhe sociopatik.
