Në fshatin Piqeras të Sarandës, dasma e fundit ishte para 30 vitesh. E për pasojë, nuk dihet sa kohe ka që mungojnë lindjet.
Të moshuarit që kanë mbetur do të donin t’i kishin pranë fëmijët, por i kanë këshilluar të mos kthehen. Dyert e mbyllura me dry janë panorama e fshatit Piqeras, ku sot kanë mbetur vetëm 20 shtëpi.
Emigrimi mbetet një nga problemet më të mëdha në fshatrat e jugut, ku shumë nga të moshuarit e kalojnë pensionin të vetëm, me fëmijët e tyre që jetojnë shumë larg tyre.
Duke qenë se mungojnë martesat, normalisht mungojnë edhe lindjet, të cilat janë fenomen i rrallë në këto zona dhe kur dëgjohet për lindje, është një gjë e rrallë për gjithë zonën.
Si kjo ndodhi në fshatin Piqeras, dëgjon në çdo cep të Shqipërisë nga veriu në jug. Madje në shumë raste djemtë e rinj detyrohen të marrin nuse nga zona dhe krahina shumë larg zonës së tyre.
Emigrimi në Shqipëri është një fenomen që filloi vrullshëm pas viteve 90′ dhe vazhdon akoma e sot kësaj dite, por me ritme më të ulta.
