Variantet e reja të koronavirusit tashmë mund të identifikohen përmes teknikës së re të sekuencimit që po aplikohet në disa laboratorë të certifikuar të OBSH në Evropë.
Sipas ekspertëve epidemiologë një gjenom – materiali gjenetik i një organizmi – është në thelb manuali i tij udhëzues, i cili përmban të gjithë informacionin e nevojshëm për ta bërë dhe mirëmbajtur atë. Një gjenom virusi mund të bëhet ose nga ADN-ja ose nga ARN-ja e kushëririt të tij të ngushtë dhe është i vogël. Koronaviruset janë viruse ARN dhe virusi i sapo zbuluar SARS-CoV-2 ka një varg të vetëm të shkurtër ARN që është vetëm 30,000 shkronja të gjatë. Këto shkronja mund të “lexohen” një nga një, duke përdorur një teknikë të quajtur sekuenca. Nëse sekuenca e koronavirusit të ri gjendet në një kampion (zakonisht i marrë nga hunda ose goja) do të konfirmojë gjasat që simptomat e një pacienti të jenë ato të COVID-19.
Sekuenca e shpejtë e gjenomit të virusit në shkallë të gjerë është një rrjedhë e re informacioni që mund të kontribuojë në gjurmimin e epidemive dhe zhvillimin e metodave të reja të kontrollit. Aplikimi i tij për koronavirusin e ri sapo ka filluar.
Gjenomet e viruseve vazhdimisht ndryshojnë (mutojnë), duke ndryshuar disa shkronja në të njëjtën kohë ndërsa ndahen dhe përhapen duke infektuar më shumë njerëz. Këto ndryshime mund të shfrytëzohen për të gjurmuar përhapjen e virusit duke renditur, regjistruar dhe analizuar gjenomet.
Nëse renditja e gjenomit të virusit ndërmerret me shpejtësi dhe në shkallë të gjerë, atëherë ai mund të ndihmojë epidemiologët dhe autoritetet e shëndetit publik për të kuptuar se si po përhapet virusi dhe në vlerësimin se sa efektive kanë qenë ndërhyrjet e tyre.
Mund të ndihmojë gjithashtu për të përcaktuar nëse variantet e reja lidhen me modele të veçanta të simptomave ose ashpërsinë e sëmundjes.
Në terma afatgjatë, gjurmimi i varianteve të reja ka të ngjarë të jetë jashtëzakonisht i rëndësishëm për të siguruar që vaksinat, kur ato zhvillohen, të mund të mbahen ‘të përditësuara’ me shtamet e virusit që qarkullojnë aktualisht.
Rritja epidemike.
Modelet matematikore të mënyrës sesi viruset evoluojnë gjatë një epidemie të zhvilluara nga analiza e gjerë e shpërthimeve të kaluara lejojnë që ritmet e rritjes së epidemisë dhe matje të tjera të transmetimit dhe infeksionit të vlerësohen nga sekuencat e gjenomit të virusit.
Kampionimi i përhapur dhe sekuenca e gjenomit të koronavirusit të ri lejon rindërtimin e virusit të përhapur në vende ose grupe të ndryshme njerëzish. Kjo jep informacion në lidhje me atë që po nxit përhapjen e virusit si në nivel lokal ashtu edhe në nivel kombëtar. Kjo punë mund të bëhet më e saktë nëse gjenomet e virusit kombinohen me informacionin se ku, si dhe kur njerëzit udhëtojnë në nivel lokal dhe ndërkombëtar.
Zinxhirët e transmetimit.
Sekuencat e gjenomit të virusit mund të identifikojnë gjithashtu ndryshime unike gjenetike të përbashkëta nga të gjithë ata të infektuar në një zinxhir të vetëm transmetimi virusi. Kjo mund të përdoret për të dalluar nëse dy grupe rastesh në të njëjtën zonë janë shfaqur për shkak se njëri filloi infeksionin në tjetrin, ose sepse kishte dy zinxhirë të veçantë dhe të pavarur transmetimi me origjinë të veçantë, më të hershme. Prandaj, gjenomet e viruseve mund t’i shtojnë informacionit të ofruar nga gjurmimi i kontaktit të pacientit, i cili është i rëndësishëm për gjurmimin e shpërthimeve në komunitete, spitale dhe mjedise të tjera të kujdesit./ SI
