Skena që përloti të gjithë ishte ajo e një të vogli që i përlotur dilte nga rrënojat, teksa nën to, gjyshja e tij që e kishte mbajtur në prehrin e saj, kishte ndërruar jetë.
Lot, frikë, tmerre që vështirë të përshkruhen me fjalë se ç’mund të ketë kaluar një fëmijë krah gjyshes që nuk i është përgjigjur dot thirrjeve të tij. Djali është anëtari më i vogël i familjes Vata.
Nëna e tij, Ela Vata shpëtoi duke dalë gjallë nga ky tërmet i tmerrshëm. Por kjo familje, e cila humbi gjyshen, Hajrie Vata, 62-vjeçare. Gjyshes nga duart i iku djali 7-vjeçar. Rolejt Vata. Trupi i vogëlushit u gjet i pajetë nën rrënoja në orën 00:30 të 28 nëntorit, dy ditë pas tërmetit. E gjitha familja, Ela Vata, dy djemtë e saj dhe gjyshja kanë qenë në katin e katërt, dhe sapo kanë ndjerë lëkundjet e para kanë mundur të zbresin deri në katin e parë. Por në këtë përpjekje për t’i shpëtuar tërmetit, kanë humbur nga sytë djalin 7-vjeçar i cili ka shpëtuar dorën nga nëna e tij, Ela.
Vëllai i Rolejtit u nxor i gjallë në prehrin e gjyshes së pajetë. I ati i tij, Serveti Vata është kthyer në Thumanë nga Greqia pas tragjedisë. Ka pasur fatin e mirë të mos jetë në banesë natën e 26 nëntorit, bashkëshorti i Hajrie Vatës, Femi Vata, i cili ishte në punë roje në një subjekt në autostradë.
I intervistuar nga gazetari i emisionit “Shqiptarët për shqiptarët” në News24 Ferit Lika, Femiu kujton orët e ferrit:
“Unë nuk isha në shtëpi, ra tërmeti i parë, më morën në telefon. Ata kanë qenë në katin e katërt. Gruaja me gjithë nusen, thanë mos ki merak, se kaloi. Pastaj nisi tërmeti i madh, në orën 3.54, nusja ime mori Rolejtin që humbi jetën. Ajo, nusja kishte nxjerrë pak dorën aman ndihmë thoshte se jam gjallë. Nipi bërtiste aman o gjysh, më nxirr. Gruaja ime ishte në krah dhe ja mbante kokën me duar, në fund më ka thënë kini kujdes çunin, për mua mos pyesni. Këtë e kishte dëgjuar nusja. Nusja tani është në spital. E kishte parë në ëndërr djalin, i kishte thënë o mami mos qaj për mua, jam me nënën atje. E kishte falënderuar në ëndërr për kostumin dhe i kishte fshirë lotët. Asnjëherë mos qaj i kishte thënë në ëndërr se unë jam shëndosh e mirë, kam nënën.”
“Unë tani tokë nuk kam, gjë nuk kam, vetëm këtë shpirt që më ka mbetur kam, shtëpia iku, një djalë e kam të sëmurë më të meta mendore, ky çun që më ka shpëtuar, ai është i frikësuar nuk hipën lartë në pallate, ka makthe natën, më thotë po shembet pallati. Për Elvis Naçin jemi kaq të gëzuar, e kemi parë në televizor çfarë të mirash ka bërë…” shprehet i përlotur gjyshi Femi.
