Në dhjetor të vitit 1975, një inxhinier i ri në kompaninë amerikane Eastman Kodak realizoi fotografinë e parë në botë me një kamerë digjitale dore, një moment që do të ndryshonte përgjithmonë industrinë e imazhit.
Steve Sasson iu bashkua Kodak në vitin 1973, në kohën kur kompania ishte gjiganti global i fotografisë me film. Në atë periudhë, çdo fazë e procesit, nga filmi dhe kimikatet te letër-fotografitë kontrollohej nga vetë Kodak.
Por Sasson, një inxhinier elektrik, nuk ishte i entuziazmuar nga procesi i gjatë i zhvillimit të filmit. I frymëzuar nga teknologjitë futuriste të “Star Trek”, ai nisi të pyeste veten: Po sikur fotografia të bëhej e gjitha elektronikisht, pa film dhe pa kimikate?
Teknologjia që do të mundësonte kamerën digjitale ekzistonte: sensori CCD, një qark i aftë të regjistronte dritën si ngarkesë elektrike. Eprori i tij i kërkoi vetëm që “ta studionte”, por Sasson pa mundësinë për të krijuar diçka krejt të re.
Me mungesë fondesh dhe pa mbështetje zyrtare, ai e ndërtoi prototipin me pjesë të mbledhura në laboratorët e Kodak: një lentë aparati filmik, një kasetofon për ruajtjen e të dhënave, një konvertues analog-në-digjital dhe një mikroprocesor Motorola shumë të shtrenjtë, të blerë përmes një kërkese teknike që nuk përmendte kamerën.
Pas më shumë se një viti punë me kolegun Jim Schueckler, prototipi u finalizua: një pajisje e madhe prej 3.6 kg, që ruante një foto brenda 23 sekondave në kasetë audio dhe e shfaqte në televizor përmes një njësie të veçantë riprodhimi.
Fotografia e parë u realizua mbi një kolege, Joy Marshall. Fillimisht imazhi ishte i deformuar, por pas disa rregullimeve teknike, pamja u duk qartë: ishte fotografia e parë digjitale e shkrepur me një kamerë dore.
Sasson nisi ta demonstronte shpikjen tek drejtuesit e kompanisë. Reagimet nuk ishin teknike, por strategjike. I pyetur për afatet, Sasson dha një parashikim të bazuar në ligjin e Moore: 15–20 vjet. Në vitin 1995, Kodak prezantoi DC40, kamerën e saj të parë digjitale, pikërisht 18 vjet më pas.
Në vitin 1978, Kodak mori patentën e parë për kamerën digjitale, e cila më vonë i solli kompanisë miliarda dollarë përmes licencimeve. Megjithatë, ekspertët thonë se Kodak nuk ishte e papërgatitur, teknologjia thjesht erdhi më shpejt se tregu.
Shpikja e Sasson-it u bë vërtet e kuptueshme për publikun vetëm pas shpërthimit të kompjuterëve personalë dhe internetit në vitet ’90.
Në vitin 1998, gjatë një udhëtimi familjar në Yellowstone, ai pa turmat që po prisnin shpërthimin e gejzerit Old Faithful: disa me aparate filmike, disa me kamera video, e shumë të tjerë me kamera digjitale. “I thashë gruas time: Po ndodh”, kujton ai.
Sot, prototipi origjinal ruhet në Muzeun George Eastman në Rochester, ndërsa teknologjia që Sasson nisi me një ide të thjeshtë në vitin 1975 është shndërruar në bazën e fotografisë moderne, nga kamerat profesionale deri te celularët e përditshëm.
