Caroline Cook ishte 16 vjeç kur ajo u përpoq të bënte vetëvrasje. E traumatizuar nga divorci i prindërve të saj dhe duke u përpjekur për të përballuar sëmundjen mendore të nënës së saj, ajo piu disa pilula gjumi.
Pasi kaloi tre ditë në spital në koma, ajo u zgjua në një kujtesë tronditëse të gjallë që nuk e ka harruar edhe sot.
Tani në moshën 63-vjeçare, Caroline thotë: ‘Papritmas gjeta veten duke qëndruar në një pyll të bukur, të harlisur dhe të gjelbërt, me kullota të mbushura me lule me malore të mbuluara me borë, të gjitha nën një qiell të shkëlqyer blu.
“Ngjyrat ishin të gjalla, por gjithçka u larë në dritë të bardhë, madje edhe në qiell. U ndjeva e gëzuar dhe e lumtur që isha atje “.
Një burrë i vjetër u shfaq pranë saj, me rroba të bardha dhe një mjekër të bardhë. Ai gjithashtu u mbulua me dritë të bardhë.
“Ju nuk mund të qëndroni këtu,” i tha ai Caroline. “Nuk është koha juaj ende. Kthehu mbrapa dhe mbaro jetën tënde. ‘
Dëshmia për përvojat pranë vdekjes është e madhe. Por prova për mënyrën se si ato ndodhin është praktikisht jo-ekzistente.
Si mendonin mendjet tona kur trupat tanë dhe truri kishte pushuar së funksionuari? Dhe ku ruhen këto kujtime?
Isha në gjendje kome për një javë, vuaja nga një infeksion i trurit – shanset për mbijetesë u vlerësuan në 2 përqind. Pas një jave, mjekët e mi i thanë familjes sime se ishte koha të më linin të vdisja. Duke e dëgjuar këtë, djali im dhjetëvjeçar hyri në dhomë, më hapte sytë dhe filloi të më thërriste.
“Babi,” bërtiste ai, herë pas here, “do të jesh në rregull”.
Në të gjithë hapësirat e mëdha të fushës shpirtërore, ndjeva praninë e tij shumë qartë. . . dhe kështu fillova të zgjohesha…
Këto mund të thuhen, por nuk mund të besohen, të paktën për disa.
Nëse nuk keni pasur një përvojë të tillë, nuk mund ta dini me siguri si ka ndodhur dhe kjo ju bën të mos besoni.
Por gjithmon duhet ti besojmë ose të pakten të arrijmë t’i kuptojmë sepse nesër kjo gjë mund të na ndodh ne.
Përgatiti: AlpeNews.al
