E gjithë bota është e preokupuar me përhapjen e virusit Corona (Covid-19). Trupat e mjekëve, studiuesve dhe shkencëtarëve janë bashkuar dhe aktivizuar duke punuar çdo ditë për të eleminuar këtë ndërhyrës “të huaj” në jetët tona.
Edhe pse ka shumë të meta në metodologjinë e zhvillimit dhe përparimit njerëzor, biseda e vazhdueshme dhe e folura për pozitivitetin e tij e ka bërë njeriun një makinë “pozitive”, qëllimi i së cilës është thjesht të vazhdojë të punojë dhe të kthehet në motorin e jetës që beson se nuk mund dhe nuk do të ndalet për asgjë dhe jo për këdo.
Si ta shikojmë virusin Corona (Covid-19)?
Si duhet ta shikojmë atëherë koronavirusin? A është ky një rrezik i menjëhershëm me të cilin duhet të luftojmë dhe një armik që duhet të hiqet dhe të zhduket nga kjo botë? Apo është një shoqërues në rrugën tonë të jetës që duhet kuptuar dhe shfrytëzuar në rrugën e sigurisë dhe përmirësimit?
Ne duhet të flasim dhe për anën pozitive të asaj që po ndodh me koronavirusin, i cili ka ardhur si një goditje e fuqishme për të gjithë njerëzimin, si një qëllim për të rivendosur ekuilibrin në të gjitha nivelet. Fatkeqësisht, sot ne shohim qartë pasojat e dhimbshme të çekuilibrit në jetën tonë.
Çfarë është ajo që e bën Corona-n të dobishme që nuk mund të bënte asgjë tjetër?
Së pari: Koronavirusi ka forcuar ndjenjën e unitetit të njerëzimit përballë rreziqeve të tij dhe i ka bërë njerëzit të kuptojnë se të gjithë janë në të njëjtën barkë para stuhisë, pavarësisht nga dallimet raciale, fetare, gjeografike apo shoqërore, e se kjo anije nuk do të shpëtojë dhe mbijetojë, përveçse me solidaritetin dhe bashkëpunimin e të gjithë njerëzve njësoj.
E dyta: Kontrolli i shpejtësisë së lëvizjes është ajo pikë e jetës në të cilën njeriu shpesh e jeton jetën e tij në iluzione dhe dëshirat e së ardhmes, pa praninë e plotë të momentit të tanishëm dhe pa menduar për përparësitë e jetës. Pika e kontrollit të jetës është një mundësi për t’i dhënë përsëri vetes gjithnjë e më shumë. Koronavirusi ka krijuar me forcë një hapësirë që të gjithë të kthehen dhe të ulen në shtëpinë e tyre gjatë gjithë kohës, sepse mënyra e jetesës së mëparshme nuk funksionon më.
Së treti: Corona i ka dhënë hapësirë mjedisit, tokës dhe organizmave të gjallë, bimëve dhe kafshëve për t’u çlodhur dhe rikthyer në ekuilibrin e tyre natyror larg nga lakmia njerëzore që shkatërron, shfrytëzon dhe ndot burimet natyrore të tokës dhe jetën përmes prodhimtarisë dhe transportit të vazhdueshëm industrial.
Së katërti: Corona ka rritur vlerën e të qenit i vetëdijshëm për shëndetin fizik dhe për një kthim në një mënyrë të natyrshme të jetës, dhe se një trup i shëndetshëm me imunitet të fortë luan një rol të madh për të kapërcyer me siguri fatkeqësinë. Koronavirusi i dha një mësim njerëzimit për forcimin e sistemit imunitar dhe kulturës sonë ushqyese.
Së pesti: Koronavirusi na ka detyruar të rimendojmë shumë zakone të komunikimit shoqëror dhe fizik, të cilat në shumicën e rasteve janë bërë zakone të thjeshta mekanike pa ndjenja të vërtetadhe ka forcuar individualitetin tonë për të testuar shtrirjen e harmonisë tonë të brendshme.
Ne duhet të kuptojmë se nuk ka asnjë të keqe absolute në univers; çdo tronditje është një dhuratë dhe një dritë, por jemi ne që vendosim nëse do të zgjohemi dhe të kthehemi në natyrë, ose të vazhdojmë të jetojmë me akoma më shumë injorancë, sëmundje dhe vuajtje.(Tesheshi)
