Tipi i ri i koronavirusit u shfaq në fillim të dhjetorit shumë i përqendruar në Londër, Anglinë Juglindore dhe Lindore.
Duket se po zëvendëson me shpejtësi versionet e tjera të virusit, është treguar të ketë mutacione që prekin një pjesë të virusit që ka të ngjarë të jenë të rëndësishme, dhe disa prej atyre mutacioneve tashmë janë treguar që rrisin aftësinë e virusit për të infektuar qelizat. Gjatë gjithë pandemisë, fëmijët janë treguar më pak të prekur nga virusi COVID-19.
Por tani, shkencëtarët kanë paralajmëruar se lloji i ri mutant mund të ketë më shumë ndikim te të rinjtë.
Fëmijët besohej se ishin më pak të prekur nga COVID-19 për shkak të mënyrës se si virusi hyn në qelizat njerëzore, përmes një receptori të quajtur ACE2, i cili gjendet në shumë qeliza në traktin e sipërm respirator. Sasia e ACE2 që një person shpreh rritet vazhdimisht me kalimin e kohës, që do të thotë se fëmijët e vegjël kanë shumë pak, shkruan Express.co.uk.
Profesoresha Wendy Barclay e Imperial College London dhe një anëtar i NERVTAG, shpjegoi: “Unë mendoj se në temën e fëmijëve duhet të kemi kujdes për atë që themi. Ne nuk po themi se ky është një virus që sulmon në mënyrë specifike fëmijët ose është më specifik në aftësinë e tij për të infektuar fëmijët. Por ne e dimë që SARS-CoV-2 pasi u shfaq si një virus nuk ishte aq efikas në infektimin e fëmijëve sa të rriturit”.
Ajo vazhdoi për Mail Online: “Virusi i mëparshëm e kishte më të vështirë lidhjen e ACE2 dhe futjen në qeliza dhe për këtë arsye të rriturit, të cilët kanë ACE2 të bollshme në hundë dhe fyt, ishin shënjestrat e lehta dhe fëmijët ishin të vështirë të infektoheshin. Virusi i ri ka një kohë më të lehtë për ta bërë këtë dhe fëmijët janë, pra, njësoj të ndjeshëm ndaj këtij virusi si të rriturit. Duke pasur parasysh modelet e tyre të përzierjes, pritet të shihen më shumë fëmijë të infektuar. Kjo nuk është për shkak se virusi synon specifikisht fëmijët, por që tani është më pak i frenuar”.
Ndërsa studiuesit vazhdojnë të studiojnë efektet e llojit të ri, simptomat janë të njëjtat.
