Tre persona janë shëruar nga koronavirusi në Romë. Ndërkohë, në një intervistë për Corriere della Sera ka folur pacientja e parë e shëruar. Ajo thotë: “Ne jemi injorontë, por dikush i ka hedhur benzinë zjarrit të injorancës sonë.” Pas vdekjes së Adriano Trevisan, viktima e parë italiane nga koronavirus. 47-vjecarja nga Vo Euganeo thotë se menjëherë iu nënshtrua ekzaminimeve.
“Në fakt unë nuk e bëra më shumë për veten time, por për njerëzit që kisha për rreth. Ata më vështronin sikur t’u kisha pështyrë virusin në kafe. Mos u shqetësoni u thashë miqve të mi, simptomat do të jenë negative. Përkundrazi, dolën pozitive. Mjekët më thanë të shtrohesha menjëherë në spital.“,- tha ajo. Të hënën në mëngjes ajo doli nga spitali dhe u dërgua në shtëpi, në izolim. Izolimi i saj zgjati pak, vetëm një ditë e gjysmë, informon dritare.net
“Unë shkova në shtëpi, ashtu siç do të bëjnë shumë të tjerë. Zgjohuni djema, po dëmtojmë veten tonë.”
Pjesë nga intervista
Çfarë të thanë mjekët?
Më thanë që të moshuarit duhet të kenë më shumë kujdes. Të tjerët të bëjnë kujdes, të mbajnë distancë nga të prekurit nga virusi.
Ishe e frikësuar?
Për çfarë? Është thjesht një grip. Nuk vdes nëse nuk vuan nga ndonjë sëmundje. Më duket sikur të gjithë jemi bërë budallenj.”
Faji i kujt është?
Unë jam e brezit të vjetër dhe nuk përdor Facebook. Por kur isha shtruar në spital hyra në Facebook.
Dhe çfarë?
U shokova nga videoja e një burri që ishte me maskë. Ai dukej në panik, tha se të gjithë do të infektohemi.
Pse të bëri përshtypje?
Në një moment ai hoqi maskën. Dhe tha se ishte një pacient me kancer, të cilit i kishte mbetur një muaj për të jetuar. Ne, tha ai, largohemi me indiferentizëm. Ti po çmendesh për këtë gjë. Si nuk keni turp? Ai veten. Sipas mendimit tim, ai ka të drejtë. Ne duhet të kemi pak turp.
Si e kaluat periudhën e shtrimit në spital?
Vetëm hoqa këpucët për të fjetur. Mendoni se fjeta me xhinse. Unë isha mirë, u mërzita se isha vetëm, por isha e qetë.
Çfarë trajtimi morët?
Asgjë. Unë isha pozitive, por nuk pata ethe. Sapo arrita më bënë një flebinë, me sheqer. Si masë paraprake, thanë ata.
Dhe asgjë më shumë?
Unë i dhashë vetes të vetmin ilaç. Kam pasur dhimbje koke, nga gjithë kjo rrëmuja. Nëse Adriano i shkretë nuk do të vdiste, nëse do të kishim kaluar shumë kohë, unë nuk do ta dija që isha pozitiv. Dhe si unë, shumë të tjerë. Unë nuk mendoj se asgjë do të kishte ndryshuar.
