Gürkan Altın, 30 vjeç, bënte një jetë të zakonshme. Familja priste që ai të studionte në universitet dhe të merrte një diplomë, kështu që ai studioi ekonomi në Universitetin ‘Anadolu’ për katër vjet. Pastaj, pritej të niste një punë me një pagë të mirë dhe kështu filloi të punonte në bankë. Pas 4-vjetësh, në vend që të promovohej, Altın u ngarkua me stres dhe dha dorëheqjen. U kthye në vendlindjen e tij në Keşan, Edirne, dhe ngriti një tezgë në një treg lokal.
Tani, Altın është i lumtur që shet vezë organike, domate dhe mjaltë, të cilat i blen nga sipërmarrësit e rinj, por edhe nga gratë që punojnë në tregun e ngritur çdo të shtunë.
Duke rrëfyer se dha dorëheqjen nga puna sepse nuk mund të jetonte dot më me stresin për të arritur standardet që menaxherët presin nga punëtorët e tyre në sektorin privat, Altın shtoi: “Kam humbur motivimin për një jetë profesionale sa më të lartë. Tani që shes vezë organike, salca domatesh dhe mjaltë, që i blej nga sipërmarrësit apo edhe nga fermerët vendës, mund të paguaj edhe me kartë krediti. Është një biznes mjaft i lehtë dhe shumë më pak stresues për mua”.
Konsumatorët e Altın-it janë të shokuar kur dëgjojnë se hapi një tezgë pasi kishte dhënë dorëheqjen nga puna prestigjioze në bankë.
“Mendojnë se jam i çmendur që kam lënë një punë të tillë, por do mësohen me kalimin e kohës. Pas largimit nga banka, m’u desh një kohë e caktuar sa të përshtatesha me jetën dhe punën e re, por tani gjithçka duket shumë mirë. Kur duhet të fitojë para, njeriu mund të mësohet me gjithçka.”
Altın tha se shoqëria jonë pret që të gjejë një punë me një pagë, por shteti duhet t’i mbështesë prodhuesit që marrin përsipër të tilla sipërmarrje private.
