Procesi në Këshillin e Mandateve dhe Rregullores, të mbledhur dje dhe sot për të shqyrtuar kërkesën e Prokurorisë së Krimeve të Rënda, për heqjen e imunitetit dhe arrestimin e deputetit Saimir Tahiri, ka qenë shembullor nga ana institucionale dhe tërësisht korrekt.
Gramoz Ruçi me një respektim strikt të rregullores dhe Kushtetutës, ka “arbirtuar” përballjen mes Prokurorëve dhe Tahirit e avokatit të tij, duke dëgjuar me respekt të plotë të dyja palët dhe duke mos cënuar as integritetin e Prokurorisë e as të drejtat e Tahirit.
Por pse kjo sjellje e Ruçit për realitetin që ne jemi mësuar të shohim, është e paprecendetë?
Për ta kuptuar më qartë, duhet të sjellim në vëmendje 21 janarin e 2011-ës dhe sjelljen e ish-kryeministrit Berisha ndaj institucionit të Prokurorisë. Asokohe Prokuroria e Përgjithshme lëshoi urdhërarreste për gardistët, mbi të cilët kishte prova video ku shihej që kishin qëlluar mbi turmën. Pra, gardistët ishin të kapur në flagrancë teksa gjuanin mbi turmë me plumba realë dhe për këtë, gjëja më normale që mund të ndodhte ishte që ata të arrestoheshin në vend.
Por, Berisha nuk e njohu asokohe Prokurorinë, ku duke urdhëruar policinëtë mos zbatonte urdhrat e saj. Praktikisht ai e shumëzoi me zero institucionin më të rëndësishëm të akuzës që ka një shtet.
E nëse Ruçi sot do të ndiqte të njëjtin standart si Berisha në 2011-ën, do duhej që prokurorëve t’ju përplasej dera në fytyrë dhe të mos lejoheshin brenda sallës së Kuvendit, e jo të dëgjoheshin dy ditë rresht teksa parashtronin akuza përballë të gjitha mediave të vendit. Ruçi vuri një standart që kurrë Berisha kryeministër nuk do e pranonte.
Por nuk mbaron me kaq. Duke mos përmendur fjalën me të cilën ai etiketoi në 2011-tën kryeprokurorene asaj kohe, Berisha duhet të përgjigjej para ligjit edhe sikur të mos kishte dorë në vrasjet e asaj ditë të tmerrshme.
Duhet të përgjigjej pasi ai shkeli ligjin duke mos lejuar të zbatoheshin urdhërarrestet për gardistët që u kapën në flagrancë duke vrarë.
Thënë të gjitha këto, dalim në përfundimin se sjellja korrekte e Ruçit i cili dëgjonte me respekt trupën e prokurorëve që në fund të fundit po tentonin të arrestonin një deputet të partisë së tij, është një rast i paprecedent, por i paprecedent për të mirën e drejtësisë, ndryshe nga e kaluara!
