“Largimi” i deputetit Saimir Tahiri nga Shqipëria, provokoi edhe një herë një debat të madh në media, i yshtur nga interesa të ndryshme.
Me siguri e bëjnë me qëllim për të krijuar sensacion në tituj shkrimesh dhe për të përfituar lexueshmëri, apo nga padituria, këtë ende nuk e dimë. Media në fakt vetëm sa humb besueshmërinë nga trajtime të tilla hileqare.
Është e qartë se skemat e përdorimit të këtij lajmi në trajtë jokorrekte, ka si qëllim të vetëm sizinformimin! Kjo, e dëmton median, jo Tahirin.
Po si është e vërteta?
Nga padituria apo nga djallëzia, disa nga mediat më në zë në vend, e përdorën kërkesën e Prokurorisë të miratuar nga Këshilli i Mandateve, si dokument që autorizonte arrestimin apo jo të deputetit Tahiri, kontrollin apo jo të banesës, lëvizjeve jashtë vendit, etj. Në këtë arsyetim, mediat harrojnë se edhe nëse Këshilli Mandateve do të kishte pranuar kërkesën për arrestimin e Saimir Tahirit dhe kontrollin e banesës, fjalën e fundit të këtij vendimi e jep gjykata.
Kjo do të thotë që në çdo moment dhe për çdo kërkesë, fjalën e fundit e thotë gjykata, pasi Këshilli i Mandateve nuk ka fuqi të arrestojë apo të heq të drejtën deputetit të lëvizë jashtë vendit. Këshilli i Mandateve i hap rrugë hetimeve edhe kërkesave të Prokurorisë, të cilat detyrimisht duhet të autorizohen më pas nga gjykata.
Pasi Kuvendi dha miratimin për kontrollin e banesës, Prokuroria dërgoi në gjykatë kërkesën, pasi kjo e fundit e miratoi, në atë moment u bë dhe kontrolli i banesës.
Por Prokuroria nuk bëri të njëjtën gjë me kufizimin e lirisë për të dal jashtë vendit.
Dokumenti i firmosur nga Këshilli i Mandateve, i jep të drejtën Prokurorisë që t’i drejtohet gjykatës, për t’i kufizuar lëvizjen jashtë vendit, por Prokuroria, nuk e ka kërkuar në gjykatë një gjë të tillë. Ndaj deputeti, siç do qytetar i lirë i këtij vendi gëzon të drejtën të lëvizë lirisht.
