Këshilltari i sigurimit kombëtar i SHBA-ve, gjenerali i përgjithshëm McMaster kritikoi “rolin e ri” të Katarit dhe të Turqisë në sponsorizimin dhe financimin e ideologjisë ekstremiste të martën, dhe ia atribuoi rritjes së partisë Drejtësisë dhe Zhvillimit në Ankara problemet në rritje të Turqisë me Perëndimin.
Në një paraqitje të rrallë publike të politikës së jashtme me homologun e tij britanik, Mark Sedwill, i pritur për shkëmbim të politikave në Uashington, McMaster njoftoi se Presidenti i SHBA-ve Donald Trump do të nxjerrë një strategji të re kombëtare të sigurisë të hënën.
Strategjia do të bazohet në katër interesat strategjike jetike për Shtetet e Bashkuara, shtoi ai dhe i renditi ato si më poshtë:
1. Mbrojtja atdheut amerikan dhe popullit amerikan
2. Përparomi i prosperitetit amerikan
3. Ruajtja e Paqes me forcë
4. Avancimi i ndikimit amerikan
Në parafrazimin e këtyre shtyllave strategjike, z. McMaster foli për tre kërcënime ndaj interesave amerikane në nivel global, dhe dy nga të cilat përqendroheshin në Lindjen e Mesme. Së pari ai përmendi Kinën dhe Rusinë “si fuqi revizioniste”, që shkelin aleatët amerikanë dhe minojnë rendin ndërkombëtar, të ndjekur nga kërcënimi i “regjimeve mashtruese si Irani dhe Koreja e Veriut”, të cilët tha ai: “mbështesin terrorin dhe po kërkojnë armë të shkatërrimit në masë”.
Kërcënimi i tretë, që ai e cilësoi si organizata radikale xhihadiste që duhet të pengohen duke vepruar në mënyrë efektive, shpjegoi ai. Z. McMaster pati një ton të ashpër kundrejt Rusisë. Ai tha: “Ne po përballemi me një kërcënim nga Rusia që përfshin edhe të ashtuquajturin luftë të re gjeneruese”.
“Këto janë fushata shumë të sofistikuara të përmbysjes dhe dezinformimit, dhe propagandës, duke përdorur pajisjet kibernetike që veprojnë nëpër fusha të shumta që përpiqen të ndajnë komunitetet tona brenda kombeve tona”.
I pyetur për Islamin politik dhe pikëpamjet e tij mbi Vëllazërinë Myslimane dhe organizata të tjera politike islamike, Gjenerali McMaster e quajti veten e tij një “tifoz të madh” të rishikimit të kryer nga ishdiplomati britanik Sir John Jenkins në vitin 2014 rreth çështjes. Shqyrtimi – të cilin qeveria e Mbretërisë së Bashkuar nuk e bëri publike – besohet të paralajmërojë kërcënimin e Islamit politik. “Ideologjia radikale islamike është padyshim një kërcënim serioz për të gjithë njerëzit e civilizuar” tha z. McMaster.
Këshilltari i sigurimit kombëtar i SHBA-ve tha se ky kërcënim është identifikuar në mënyrë “miopike” në të kaluarën. Ne nuk i kushtonim vëmendje të mjaftueshme se si është [ideologjia radikale islamike] që po përparohet përmes bamirësisë, Medreseve dhe organizatave të tjera shoqërore”. Ndërsa z. McMaster bëri një referencë për mbështetjen e Arabisë Saudite për disa nga këto organizata disa dekada më parë, ai veçoi Katarin dhe Turqinë si përkrahësit kryesor sot. Ai tha se “tani bëhet më shumë nga Katari dhe Turqia”.
Ai shtoi se administrata Trump është e angazhuar për të kundërshtuar ideologjitë dhe financimet ekstremiste dhe i referohet qendrës së re të krijuar gjatë vizitës së presidentit amerikan në Arabinë Saudite.
Ndërsa ai theksoi se jo të gjitha degët e Vëllazërisë Myslimane janë të njëjta, ai kërkoi të ndërtojë grupe opozitare që respektojnë liritë individuale, dhe për të shmangur një tjetër model “Morsi” në lidhje me ishPresidentin egjiptian që u rrëzua në vitin 2013. Z. McMaster tha se Vëllazëria veproi në mënyrë klandestine dhe monopolizoi opozitën pas trazirave në rrugë dhe pas rënies së Hosni Mubarakut në vitin 2011.
Modeli tjetër që Z. McMaster identifikoi me Vëllazërinë është AKP (partia për drejtësi dhe zhvillim)ne Turqisë. “Duke vepruar përmes shoqërisë civile, ata e konsolidojnë fuqinë përmes një partie, që është një problem që kontribuon në kthesën e Turqisë nga Perëndimi”.
Për Iranin, zoti McMaster e përshkroi qeverinë në Teheran si një “regjim mashtrues dhe një rajon fuqie revizioniste” dhe tha se: “ne duhet të kundërveprojmë aktivitetin destabilizues sidomos në Siri” si dhe bllokimin e mbështetjes për afrimitet dhe rrugën e saj drejt armëve bërthamore. Ai gjithashtu kërkoi zbatimin e sanksioneve jashtë marrëveshjes bërthamore dhe braktisjen e qasjes së Obamës që e bëri marrëveshjen në vetvete një pikë fokale të strategjisë ndaj Iranit. Z. McMaster përfundoi bisedën befas duke thënë që: “Unë kam një telefonatë që absolutisht duhet të përgjigjem”, por vetëm pasi theksoi se SHBA nuk po kërkon ndryshimin e regjimit në Korenë e Veriut.
“Kjo nuk është politika jonë. Ajo që ne po theksojmë është de-nuklearizimi i gadishullit”, tha ai.
