Nga viti 92 deri ne 2018 ka jetuar në Greqi, shkonte dhe vinte. Me origjinë është nga Mati, por bleu tokë në Kamëz dhe bëri një shtëpi 1 katëshe me një truall prej 107 metrash katrorë në të cilin jetojnë ende familjarisht.
Në fillim pati probleme edhe me banorë të zonës aty afër pasi nuk donin ta lejonin që ai të ndërtonte aty shtëpinë.
“Fëmijët u rritën dhe në të dy s’kemi më punë bashkë” këtë i ka thënë e shoqja në vitin 2010, nuk pranonte më që të ishin burrë e grua e të kishin raporte me njëri tjetrin.
U divorcuan në gjykatën e Tiranës, por tani janë në gjyq për përpjesëtimin e pasurisë. Jo vetëm gruaja thotë ai, por edhe fëmijët e fyenin, ziheshin me të, djali Aleksandri e ka dhunuar disa herë dhe ai ka marrë edhe 3 urdhra mbrojtje.
Gjithsej ka 5 vajza dhe 2 djem, por djali që është në shtëpi dhe njëra prej vajzave janë treguar më të ashpër me të. Ata pretendojnë se ai abuzon me alkoolin dhe gjen mënyra për të bërë sherr në shtëpi dhe për t’ju prishur qetësinë.
Ai thotë se e kanë përzënë nga shtëpia, madje në vitin 2013 në prag të Vitit të Ri e nxorën jashtë dhe e ka marrë e motra e cila e ka strehuar për 8 muaj. Kur djali është martuar ai nuk ishte në dasmë. Jetojnë në të njëjtën banesë dhe kanë konflikte të vazhdueshme madje ai ndihet nën presion.
Çfarë note do i vije ish-bashkëshortes tënde? Çfarë nëne ka qenë?
Për fëmijët e vet është munduar. Si nënë nuk mund të them se është nënë e keqe. Shtëpitë i kam bërë vetë me krahët e mi. Arritëm që u ndamë në 2009. Tha janë rritur fëmijët. Në 95-96 blemë një tokë në Kamëz dhe në 2006 e përfunduam shtëpinë. Kam punuar emigrant që nga viti 1992 dhe jam kthyer në vitin 2012. Nuk e kam ofendu. S’kam ushtruar dhunë as psikologjike, as fizike. Ndoshta në gjakftohtësi e sipër edhe mund ta kem thënë. Ka pasur raste që edhe në sy të fëmijëve gruaja ka thanë: dil nga shtëpia se kjo është shtëpia ime. Fëmijët e parë nëna ime i ka rrit, jo ajo. Ishte e vjetër nëna, se merrja dot.
