Një muaj më parë shkrimtarja e njohur shqiptare u përball me pikëllimin më të madh, djali i vetëm Jerini u nda nga jeta.
Flutura Açka shkroi më 5 maj se djali i saj 18-vjeçar, Jerin van de Brink, ndërroi jetë pasi vuante nga një sëmundje e rrallë.
Ajo u kthye në Tiranë më 6 qershor për të takuar të afërm e miq, të cilët po i qëndronin pranë pas humbjes së të birit. Mbi një muaj më pas, ajo ka gjetur forcën t’i rikthehet vargut.
Dhe në poezinë dedikuar atij, ajo ka përkthyer gjithë dhimbjen, mungesën, zbrazëtinë e trishtimin që ai la pas.
Poezia dedikur të birit:
Roja i dritës
Ti kishe kaq qiell brenda teje,
sa dhe dielli bante ndejë n’tandin sy,
e drita xhelozohej kur fikej mramjeve
horizontit ankohej,
se s’mundej me të ngja ty.
Kurdisur n’buzëqeshje
kraharori yt ende jep gurgullimë,
andrrës dhe zhgjandrrës të çajë thurjen e pezmët
të trishtimit tonë, mësyn.
Është larg, n’rini të përjetshme,
mbretërinë e Askundit lyen me bojë njeriu,
i pakorruptueshmi shpirt,
i papërlyemi kurm,
e pavramja ndjenjë,
xeherore qe s’e prek kush thellimave,
ekzistencë diku, gega im,
“the terrible beauty”* në më t’gjatin mërgim.
Ti dashuria që ecje,
ti buzëqeshja baretëse,
ti i thikti rrezatim mirësie,
kushedi në ç’mors lexon tani,
vajin tonë që lutet për kthim.
Ti roja i dritës,
përgjon errëtitë që aviten të na nxijnë,
të na derdhin mjerim.
Tani shkel në dhera të pastra,
e ëndrrash të qashtra shtigjesh nget,
ti nezra e përjetshme,
nuk fikesh si kandil,
as flakë qiriri topitur erës,
shembëllim i largët i një ylli kushediku,
tatuazh i shpirtit mbet…
“The terrible beauty” (bukuri mizore), varg i John Keats
