Deputetja socialiste dhe ish-Ministrja e Jashtme, Elisa Spiropali ka reaguar për herë të parë për protestën e Zvërnecit. Spiropali shprehet se është e lehtë t’u sillesh protestave rrotull me fjalë boshe, por nevojitet një marrëveshje e re për Shqipërinë. Socialistja shprehet se protestat e kë tyre ditëve duhen shqyrtuar me seriozitetin dhe përgjegjësinë që meritojnë.
Spiropali kërkon një marrëveshje të re për Shqipërinë, ku të ndërtojë një shtet që funksionon edhe kur pushteti ndryshon, edhe kur interesat përplasen. Deputetja thekson se parlamenti duhet të jetë vendi ku dëgjohet shoqëria dhe jo vetëm të miratohen vendime. Ndër të tjera Spiropali arsyeton se Shqipëria ndodhet në një fazë të re zhvillimi, ku sfida kryesore është forcimi i kufizimeve të brendshme të pushtetit dhe rritja e kontrollit institucional mbi të.
Elisa Spiropali:
Isha fëmijë kur nga pëshpërimat e familjarëve dhe ecejaket e farefisit mora vesh se në Sheshin Skënderbej diçka e pabesueshme, por e vërtetë kishte ndodhur. Më vonë kuptova se diçkaja e jashtëzakonëshme që deri atë ditë nuk mund as të ëndërrohej, ishte një fakt kokëfortë, një realitet i prekshëm, një “herezi” që askujt nuk i lejohej ta shihte as në ëndërr: ishte një protestë spontane dhe e heshtur e qytetarëve të Tiranës kundër regjimit diktatorial të asaj kohe.
Protestat e zhurmshme dhe krijuese të këtyre ditëve, krahasuar me protestën e heshtur të atëhershme, nuk janë lapsus psikologjik, nuk janë déjà vu, nuk janë lajthitje cerebrale. Janë fakte sa të ndryshme dhe të ngjashme, që në kohën dhe rrethanat e tyre, kanë secila rëndësinë dhe efektet e veta, për të nxjerrë mësimet respektive, dhe, si të tilla, duhen shqyrtuar me seriozitetin dhe përgjegjësinë që meritojnë.
What’s done cannot be undone. Ç’u bë, nuk mund të ç’bëhet, thotë Lady Makbeth në skenën somnambul tek ecën në gjumë me qiri në dorë.
Është kollaj protestave të sotme t’u sillesh rrotull me llafe boshe, me konspiracione dhe hamëndje shterpe: Cilin krim kreu Lady Makbethi, pse i iku gjumi, pse ngrihej natën somnambul, pse mbante qiri në dorë?
Tani që të gjithë Makbethat vrasës dhe Hamletat dyshues kanë dalë sheshit dhe kanë hyrë në lojë, tani që vrasja është bërë, gjaku është derdhur, ndërgjegjet janë tronditur, gjumi është prishur, çfarë duhet bërë diçka tjetër? Jo diçka dosido. Diçka shekspiriane. Diçka e qëndrueshme. Diçka që po u bë, nuk zhbëhet. Për fat, kjo pyetje ka përgjigje. Çka duhet bërë sot është një marrëveshje e re për Shqipërinë.
