Ndërsa dielli lind mbi malet e thata që rrethojnë kryeqytetin afgan, fillon përditë një betejë e ashpër për mbijetesë. Për Raheelën, një nënë 42-vjeçare me katër fëmijë, zhurma e cisternave të ujit që gjëmojnë nëpër rrugët e Kabulit është sinjali për të dalë me nxitim dhe për të mbushur kovat dhe bidonët e familjes.
“Nuk kemi fare qasje në ujë të pijshëm,” thotë ajo për CNN. “Mungesa e ujit është një problem i madh që ndikon në jetën tonë të përditshme.”
Kabuli ndodhet përballë një katastrofe të afërt. Sipas një raporti të fundit të organizatës Mercy Corps, qyteti mund të bëhet së shpejti kryeqyteti i parë modern në botë që do të mbetet plotësisht pa ujë. Kombinimi i rritjes së popullsisë, krizës klimatike dhe nxjerrjes së pakontrolluar të ujërave nëntokësore po çon në rrënimin e furnizimit me ujë.
Situata është përkeqësuar edhe më tej nga ndryshimet klimatike. “Po bie më shumë shi, por më pak borë,” thotë Najibullah Sadid, studiues i menaxhimit të burimeve ujore. Kjo ndikon negativisht në procesin natyror të rimbushjes së ujërave nëntokësore.
Gratë, ndërkohë, përballen me rreziqe të mëdha, pasi ndalohet dalja e tyre pa shoqërim mashkullor sipas rregullave të vendosura nga talebanët. “Nuk është e lehtë për një grua të dalë jashtë vetëm për të marrë ujë,” thotë një 22-vjeçare nga Kabuli, e cila nuk e zbulon emrin për arsye sigurie.Pas marrjes së pushtetit nga talebanët në vitin 2021 dhe ndërprerjes së ndihmës ndërkombëtare, situata është bërë edhe më e rëndë. Ngrirja e fondeve nga USAID ka goditur rëndë projektet e ujit dhe kanalizimeve. Deri në fillim të vitit 2025, vetëm 8 milionë dollarë nga 264 milionë të nevojshëm janë siguruar.
“Po shohim një përzierje të rrezikshme: kolaps i sistemit lokal, mungesë financimi dhe tensione rajonale,” thotë Von Zahn.
Për Raheelën dhe shumë të tjerë, e ardhmja duket e zymtë. “Ndoshta do të duhet të shpërngulemi sërish,” thotë ajo. “Por ku të shkojmë nga këtu? Nuk e di.”
