Kryetarja e Kuvendit, Lindita Nikolla, ditën e sotme ka “zhveshur” petukun e politikanes dhe ka ardhur në një rrëfim krejt ndryshe.
Ajo ka treguar një tjetër anë të saj, ku është ndalur te marrëdhënia e veçantëm e të atin, ëndrrat që kishte kur ishte e vogël si dhe marrëdhënien me të bijën.
Nikolla ka rrëfyer se të atin e shikonte si shembullin e jetës, ndaj kur ishte e vogël ëndërronte t’i merrte edhe profesionin, duke ëndërruar të bëhej pilote si ai.
Gjithashtu, ajo është ndalur edhe te marrëdhënia me vajzën e saj, Livian, për të cilën u shpreh se është pasqyra ku shikon veten nëse ëstë duke vepruar drejt apo jo. Kryeparlamentarja tha se këshillat e të bijës i kanë rezultuar gjithmonë të drejta.
Lindita Nikolla: Jam motra e dy vëllezërve, motra e vogël e dy vëllezërve Arjanit dhe Aleksandrit, por edhe vajza e shumë pritur e dy prindërve, saqë gjyshja gjithmonë tregon se e shikonin me habi babin tim se si një burrë Mirdite gëzohej me lindjen e një ‘cuce’. Babai ka qenë ushtarak. Unë kam qenë shumë e lidhur me të dy prindërit, veçanërisht me tim atë, e kam pasur model në jetën time. Ka qenë një burrë që ka spikatur për meçurinë, qetësinë, por edhe mënyrën se si u qasej problemeve, duke dhënë shumë nga vetja dhe duke dhënë zgjidhje të çdo problemi.
Rudina Magjistari: Ka qenë aviator në profesion? Madje ju keni shprehur se keni pasur ëndërr të bëheni aviatore. Ç’u bë me këtë ëndërr?
Lindita Nikolla: Kam qenë shumë e lidhur më babin dhe thoja do bëhem pilote si babai, që kishte profesionin e tij, por sigurisht ishte një ëndërr fëmije, gjë që mbeti pas. Një ëndërr tjetër e imja ka qenë të bëhesha mjeke, nuk kam dashur të studioj matematikë, por në atë kohë të tjerë vendosnin për ne
Lindita Nikolla: Jashtë perfeksionit, besoj që unë kam qenë një nënë që sa herë vajza ime ka pasur gëzimin, momentet e rritjes çështje që lidhen me shkollën, me problemet shëndetësore me radhë, jam përpjekur të jem një nënë që ajo të mos kishte asnjë pengesë për t’u shprehur. Jo gjithmonë ja kam arritur, por besoj se jemi mike të mira dëgjohemi shumë, kuptohemi pa folur.
Rudina Magjistari: Duket që të ngjan shumë.
Lindita Nikolla: Ngjan, në fakt ngjan më shumë me gjyshen, nënën e bashkëshortit tim, por ngjan edhe me mua, dhe çdo ditë më duket se më ngjan më shumë, është vajzë me këmbë në tokë. Kur shikoj sytë e Livias, kuptoj nëse jam mirë në punën time apo ka ndonjë problem. Është shumë kritike, si çdo i ri dhe e re në këtë vend, por patjetër që mbështetëse në të gjithë rrugëtimin tim.
Rudina Magjistari: Si mama e një vajze, por ndërkohë edhe si një politikane shumë e spikatur, çfarë do doje që Livia të kishte marrë nga ty? Diçka që do kishe dashur që Livia ta kishte trashëguar nga ty?
Lindita Nikolla: Teksa vija këtu, e kam një porosi të veçantë nga Livia më tha “mos fol shumë për mua”.
Rudina Magjistari: Na fal Livia, herën tjetër do e kemi parasysh.
Lindita Nikolla: E ka shumë problem është natyrë shumë diskrete dhe e tillë do të qëndrojë, por është pasqyrë ku unë shihem. Edhe pse jam nënë e saj, është pasyra ku unë shihem. Tashmë ajo është rritur dhe mund t’i kërkoj edhe këshilla. Shpeshherë i kërkoj këshilla dhe ndonjëherë nuk më pëlqejnë dhe them pse e pyeta, por në fund të ditës rezulton se i ndjek këshillat e saj.
