E pafuqishme, mes lotësh dhe dhimbjen e “lamtumirës” ne zemër gazetarja ëndërrimtare në një intervistë emocionale, tregon se duhet largohet nga vendi i saj, Afganistani, pasi aty jeton me frikën se mund ta vrasin.
“Nuk mund të marrë frymë këtu. Unë e dua vendin tim, por nuk mund të qëndrojë këtu.”, thotë ajo me një zë të mbytur.
Ajo tregon, se talebanët nuk e njohin dhe nëse do e dinin se kush është do ta vrisnin, pasi ajo është një gazetare. Një gazetare e cila bën punën e saj me shumë pasion dhe ka shumë ëndrra për të ardhmen, të cilat i ka harruar prej 15 gushtit. Ka harruar çdo gjë! Mendimet e kanë turbulluar dhe nuk mund të njohi më vendin e saj..
“Unë duhet të lë vendin tim, nuk mund të jetojë këtu. Nuk mund të marrë frymë këtu. Talebanët po më vrasin këtu, po më luftojnë dhe po qëllojnë me armë. Ata nuk njohin, ata nuk e dinë se unë jam gazetare, nëse do e dinin do më vrisnin. Unë e dua vendin tim, por nuk mund të qëndrojë këtu. Nuk mund të qëndrojë, duhet të largohem.”, tregoi ajo.
Në një pikë intervistës, 2 gratë, gazetarja e BBC dhe ajo afgane shpërthejnë në lot.
Momenti mes tyre:
Gazetarja BBC: Më vjen shumë keq që të duhet të largohesh nga vendi jot.
Gazetarja afgane: Ata nuk e dinë se kush jam, po ta dinin do të vrisnin. Por unë jam thjesht një gazetare, është ëndrra ime por tani ka mbaruar.
